Sinds maart 2019 heeft de Vietnamese stad Da Nang een voedselstrategie. Die stelt als doel om binnen nu en 2030 de omslag te maken naar een duurzaam en veilig voedselsysteem in en rond de stad. De ambities van de dynamische stad moeten een voorbeeld stellen voor andere grote steden in Vietnam zoals Hanoi en Ho Chi Minh-stad. Maar hoe zorg je voor veilig voedsel als je niet weet waar het vandaan komt?
Meer dan een derde van de kinderen in Indonesië heeft last van ondervoeding, vaak door een te eenzijdig dieet. Schoolmaaltijden zijn een eenvoudig en doeltreffend instrument om alle kinderen te voorzien van gezonde en kwaliteitsvolle voeding.
In slimme voedselstad Solo worden twee vliegen in één klap geslagen. Door voedseloverschotten op te halen en te doneren aan mensen met een laag inkomen, wordt niet alleen voedselverspilling tegengegaan, maar ook honger. Daarvoor mag de stad rekenen op de vrijwillige inzet van haar genereuze inwoners.
Ondanks de vele onderlinge verschillen slaan alle betrokkenen bij het voedselsysteem in en rond de stad Quito voor het eerst de handen in elkaar. Ze zijn het er over eens dat de voedselvoorziening van de stad voor verbetering vatbaar is.
Nieuwe initiatieven in en rond Quito verkleinen de afstand tussen boer en consument. Dat vergroot het wederzijds begrip en maakt de productie duurzamer, eerlijker en veerkrachtiger.
In de Belgische stad Leuven is een korte-keten-platform in de maak dat Leuvenaren meer lokale producten wil laten eten. Want waarom asperges uit Peru laten overvliegen, als ze ook op een steenworp in Haspengouw groeien? De landbouw kan hierdoor verduurzamen en voor boeren betekent het een betere prijs voor hun producten. Een eitje? Niet echt. “Je moet iedereen meekrijgen om dit voor de lange termijn te laten werken”.
Sinds 2018 kent de stad Leuven een lokale voedselstrategie, onder de titel Voeding Verbindt. Michele Jacobs, participatiemedewerker van ‘Leuven2030’, is een van de initiatiefnemers en auteurs van de strategie. Ze vertelt het belang van de voedselstrategie.
Klimaatmodellen voorspellen nog meer droge zomers. Het gazon een tijdje niet meer sproeien, zal in de toekomst niet volstaan. Willen we ons echt wapenen tegen waterschaarste, dan moeten we uit meerdere vaatjes tappen.