De Vlaming heeft zin in kip. Zoveel zin dat kip van over de hele wereld tot bij ons moet komen. Omgekeerd sturen wij onze hennen dan weer naar Duitsland, Thailand en - waarom niet? - Zuid-Afrika. En dan is er nog een vreemde trafiek heen-en-weer met Nederland. Houdt al die import en export steek, economisch en ecologisch? En moét dat echt? Journalist Matthieu Van Steenkiste zocht het voor ons uit.
Kippenvoer bestaat grotendeels uit geïmporteerde soja. Europa zoekt alternatieven om ook bij ons eiwitrijke voeding te kweken. Donausoja maakt opgang en in de toekomst eten kippen misschien weer insecten.
Lees de beknopte samenvatting van de korte levensloop van een vleeskip: van het vermeerderingsbedrijf tot de afvalverwerking van de verpakking van een kipfilet.
In de grootste kunnen meer dan tienduizend varkens en tot enkele honderdduizenden kippen, maar plannen voor exemplaren waarin meer dan
dertigduizend en een miljoen dieren passen, liggen al op tafel. ‘Megastallen’ zijn vooral in Nederland al lang geen zeldzaamheid meer, maar ze blijven weerstand oproepen. Wetenschappers zien echter ook voordelen. Eos-redacteur Dieter De Cleene schreef een artikel over de oprukkende megastallen.
In 2010 rukt een nieuwe resistente bacteriesoort op: ESBL. Besmetting is vrijwel niet te genezen. De beschuldigende vinger wijst richting kippenhouderij als bron. Maar ook ziekenhuizen zijn mede schuldig aan de verspreiding, net zoals reizigers die terugkomen uit exotische oorden. Journalist Peter De Jaeger schreef er een artikel over.
In de veehouderij wordt nog steeds te veel antibiotica gebruikt, blijkt uit onderzoek van de UGent. Daardoor ontstaan resistente bacteriën die ook onze gezondheid bedreigen.
De plofkip verdwijnt in Nederland uit de supermarkt, omdat ze sneller groeit dan goed voor haar is. Ook andere landbouwdieren gaan tot het uiterste. Fijn voor onze portemonnee, maar niet altijd voor de dieren. Eos-redacteur Dieter De Cleene schreef in 2013 een artikel over vlees dat als 'kiloknaller' wordt verkocht in de supermarkten.
Met haar voedselstrategie ‘Gent en Garde’ wil Gent een duurzaam voedselsysteem op poten zetten. De stad geeft daarbij zelf zo veel mogelijk het goede voorbeeld.