"Italië is grote fraude met olijfolie op het spoor." "Massale fraude met olijfolie." "Topmerken olijfolie sjoemelen al jaren met kwaliteit". De krantenkoppen logen er niet om toen eind 2015 uit een Italiaans kwaliteitsonderzoek bleek dat er flink wat geknoeid wordt met Italiës belangrijkste exportproduct. Maar waarom doen bedrijven dat, en hoe erg is dat?
Van koffieboer tot bar worden koffiebonen gewikt, gewogen en geproefd. Hun kwaliteit bepaalt hun plaats in de markt. Niet iedereen herkent een topkoffie van bij de eerste slok, maar getrainde proevers zijn het meestal wel eens. De wetenschap zoekt naar manieren om het keuringsproces te versnellen en te objectiveren.
Voor het vierde opeenvolgende jaar valt de koffieoogst in Nicaragua tegen. Voornaamste oorzaak van de ellende is de schimmel koffieroest.
Steeds meer kleine koffiebranders halen hun koffiebonen rechtstreeks bij de boer. Dat zou beter zijn dan het fair trademodel, dat volgens sommigen het slachtoffer van zijn eigen succes is geworden. Journalist Sarah Vandoorne ging op zoek naar de onverbloemde waarheid in Gent, Congo, Oeganda en Ethiopië
Koffie vraagt heel wat meer water dan wat er in je kopje gaat. De plant is nogal dorstig van aard. Dat is op zich niet zo'n probleem, aangezien koffie geteeld wordt in regio's met erg veel neerslag. Maar de verandering van het klimaat dreigt roet in het eten te gooien.
Koffiegruis, het goedje dat overblijft als je koffie hebt gezet, is een ideale grondstof voor nieuwe toepassingen. Je kan er zelf paddenstoelen mee kweken of je handen ermee scrubben. Bedrijven maken er textiel en meubilair van.
Koffie is zo vanzelfsprekend voor ons, dat we zelden stilstaan bij de lange weg die de boontjes afleggen. Dit korte overzicht toont hoe een rijpe koffiebes transformeert tot een dampend drankje.
Ooit was koffie een anoniem boontje in de Ethiopische binnenlanden. Tegenwoordig drinken we wereldwijd twee miljard koppen per dag. Hollandse koopmannen zorgden vierhonderd jaar geleden voor de doorbraak