Tracés
Artikels
Community
Zoeken
Ook je steentje bijdragen?
Word lid
word lid
Een schijnbaar onschuldig tafereel: oma neemt haar kleinkinderen mee naar het park om oud brood te voeren aan de eendjes. Sommige hebben wat glazige ogen, andere bewegen traag in het water of zitten stil in de schaduw. De trieste realiteit is dat de eenden vergiftigd zijn door botulisme, en dat komt door die zak met oud brood.
In een blinde test kan je ambachtelijk brood amper onderscheiden van industrieel brood. Dat is niet verwonderlijk, want beide gebruiken dezelfde ingrediënten en dezelfde machines, alleen de schaal is anders.
Wit, bruin, volkoren, zuurdesem, gistbrood, glutenvrij of biologisch brood. De uitgebreide keuze maakt het moeilijk om door de bomen het bos te zien. Journalist Annick Wellens zet verschillende soorten brood tegenover elkaar en kijkt welke het gezondst is.
Steeds meer bakkerijen bieden glutenvrij brood aan. Goed nieuws voor bijvoorbeeld mijn vriendin, die coeliakiepatiënt is en geen gluten mag eten. Toch hebben bakkers, industrie en wetenschap nog veel werk voor de boeg. Een voedzaam en lekker glutenvrij broodje blijkt niet zomaar gebakken.
Belgen consumeren dagelijks gemiddeld 9,5 gram zout. Dat is 1 gram of 10 procent minder dan in 2007, maar nog steeds 3,5 gram boven de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid van 6 gram. Een zoutrijke voeding zou onze bloeddruk de hoogte in jagen en ons risico op hart- en vaatziekten verhogen. Maar eigenlijk is daar weinig of geen hard bewijs voor. Eos-redacteur Els Verweire schreef eerder voor Eos een artikel over onze zoutconsumptie
Brood is niet weg te denken van de ontbijt- en lunchtafel. Wat zijn in het kort de stappen die graan zoals tarwe aflegt voordat het als pistolet of boterham op je bord belandt?
Doordat we al decennialang te veel antibiotica gebruiken, ontwikkelen steeds meer ziektekiemen een resistentie tegen deze levensreddende geneesmiddelen. Behalve de gezondheidszorg moet ook de veeteelt drastische maatregelen nemen om het gebruik van antibiotica terug te schroeven. Wetenschapsjournalist Senne Starckx zocht uit hoe de zaken ervoor staan in de Belgische pluimveesector.
Nederlanders worden er al jaren mee om de oren geslagen: de plofkip moet weg. Het 'kuiken dat in zes weken tijd wordt vetgemest tot vleeshomp van ruim twee kilo', zoals Stichting Wakker Dier het omschrijft, is hèt symbool van dierenleed geworden. Na felle campagnes verkopen supermarkten nu vlees van kippen met een nèt iets beter leven. In Vlaanderen kraait er vooralsnog geen haan naar het welbevinden van de vleeskip. ‘Een plofkip, dat is toch kipfilet waar ze water in hebben gespoten?’ Journalist Merel Deelder zocht uit hoe blij de Vlaamse vleeskip is.
