Na de opnames in het varkensslachthuis in Tielt zorgen ook beelden van mishandelde runderen in Izegem voor een golf van verontwaardiging. Hoe is zoiets mogelijk en valt het te vermijden? Eos-redacteur Dieter vroeg het aan enkele slachthuisinspecteurs en wetenschappers.
Van de plantages in West-Afrika of Latijns-Amerika, via de Antwerpse Haven naar je plaatselijke supermarkt... Wat zijn de stappen die er genomen moeten worden voordat je een donker stukje genot op je tong kunt laten smelten? Dat lees je hier alvast in vijf korte stappen.
Een lapje varkensvlees eten, moet kunnen. Dat daar voor mannelijke varkens een extra pijnlijke prijs aan vasthangt, negeren we liever. Waarom moeten die zogenaamde beren toch gecastreerd worden? Kan het dan echt niet anders? Nu er steeds meer alternatieven voor die pijnlijke praktijk opduiken, lijken de dagen van de castratie stilaan toch geteld.
Wanneer het op intelligentie aankomt lijkt de rangorde tussen dieren glashelder: bovenaan staan wijzelf, de mens, met ons onovertroffen intellect. Een aantal treden lager staat de chimpansee, op de voet gevolgd door orang-oetans, dolfijnen en gorilla’s, om onderaan te eindigen met de slakken en de wormen. Op basis waarvan wordt zulk onderscheid gemaakt? En kunnen we dieren wel vergelijken wanneer het op intelligentie aankomt? Die vragen kwamen boven borrelen toen een oud onderzoek naar een slim varkentje nieuw leven werd ingeblazen.
We zien varkensvlees als minder gezond dan rund of kip. Het zou te veel vet bevatten. De vergelijking pakt een stuk genuanceerder uit. Belgisch varkensvlees is erg mager en nieuw veevoer moet de gezondheidswaarde ervan verhogen. Toch mag het wat minder.
Vlamingen consumeren steeds minder vlees, maar toch stijgt de veestapel in Vlaanderen. Er worden anno 2017 meer dan twee keer zoveel varkens geproduceerd als nodig voor de binnenlandse markt. Heeft het dan nog impact om vegetariër te worden of zelfs veertig dagen lang ons steentje bij te dragen aan Dagen Zonder Vlees? Journalist Sarah Vandoorne, sinds begin dit jaar vegetariër, zocht het uit.
Een vleesvarken komt ter wereld met negen tot dertien broers en zussen. Na de moedermelk volgt het vetmesten tot het varken zwaar genoeg is voor de slacht. Bij de verwerking tot vleesproducten gaat bijna niks van het varken verloren. Start het Tracé van Varkensvlees met deze superbeknopte samenvatting van de weg die het varken aflegt tot op je bord.
We moeten meer melk drinken, elke dag drie à vier glazen om precies te zijn. Slechts een enkeling houdt zich aan dat advies uit de melkcampagnes, en het is maar de vraag of dat zo erg is. Als het over melk en zuivel gaat, blijkt de grens tussen informatie en promotie in elk geval flinterdun.