Tracés
Artikels
Community
Zoeken
Ook je steentje bijdragen?
Word lid
word lid
Een geel-zwart gestreepte kever van een centimeter groot was in België in de eerste helft van de twintigste eeuw staatsvijand nummer 1. Een vlucht coloradokevers kon immers in een mum van tijd een aardappelveld leegvreten.
Koen Vandepopuliere deed research voor het Tracé van Aardappel. Je leest hier alvast in het heel beknopt welke weg onze vertrouwde aardappel aflegt.
‘Pesticiden roeien onze bijen uit’, ‘Glyfosaat kankerverwekkend’ en ‘Toxische pesticidencocktail op ons fruit’. De krantenkoppen zijn vaak ongenuanceerd, het debat is altijd verhit. Is een panische pesticidenangst op zijn plaats of moeten we leren om met plezier onze dagelijkse cocktail te slikken? Journalist Melissa Vanderheyden gaat op zoek naar achtergrond en nuance.
De Russische boycot van Europees fruit speelt ons parten. Tel daarbij ook nog de enorme hoeveelheid vruchten die niet los verkocht mogen worden omdat het niet mooi genoeg oogt, en je snapt meteen hoe het komt dat we met een flinke berg appels en peren zitten waar we van af moeten. Van Rusland naar India, van sap tot stroop: alle mogelijkheden op een rijtje.
In de jaren zeventig kwam de Belgische fruitteelt in zwaar weer terecht. Een nieuw appelras bracht soelaas. De Jonagold groeide uit tot een commercieel succes en gaf Haspengouw een tweede adem. Maar vandaag is de appel op zijn retour. Het is tijd voor een opvolger.
Maar liefst 40 procent van de bijensoorten wordt met uitsterven bedreigd. Slecht nieuws voor de bij en haar liefhebbers, maar ook de appeltelers zitten met de handen in het haar. Dankzij hun rol als bestuiver zijn bijen immers verantwoordelijk voor ruim 40 procent van de opbrengst van onze meest gegeten vrucht. Hoe zorgen we dat onze appelbomen ook in de toekomst bestoven blijven?
De appelboom is de meest voorkomende fruitboom in Europa, toch is de Pink Lady, die wordt geïmporteerd uit verdere oorden, aan een opmars bezig. Niet goed voor het milieu en je portemonnee.
Op tomatenplantages in Italië werken onzichtbare seizoenarbeiders voor een hongerloon. Hun arbeidsomstandigheden zijn zo precair dat ze wel eens moderne slaven genoemd worden. Maar wat houdt moderne slavernij nu precies in? En vooral: kunnen we er als consument iets tegen doen?
