Tracés
Artikels
Community
Zoeken
Ook je steentje bijdragen?
Word lid
word lid
Vorig jaar maakten we kennis met kojibiose, de suiker die goed is voor de tanden en de darmflora. Een groep wetenschappers aan de UGent ontdekte per toeval hoe ze de suiker in grote hoeveelheden kunnen produceren. Razend benieuwd naar wanneer het product in de winkel ligt, trok ik naar Gent.
Van biet of riet tot suiker - in de vorm van een klontje, of toegevoegd aan koek, cola en ketchup.
We kunnen ze opeten, ze vernietigen zichzelf en ze kunnen zelfs praten. De verpakkingen die we straks in onze boodschappentas leggen, zien er hetzelfde uit als de hedendaagse. Maar vlak onder de oppervlakte zitten grote vernieuwingen.
Plastic flessen belanden vaak niet bij het pmd, maar bij het restafval, in een openbare vuilnisbak of gewoon op straat. Dat bemoeilijkt de recycling. Hoe krijgen we de afvalstroom zuiver?
Iets meer dan de helft van alle geteelde aardappelen redt het van veld tot vork. De rest gaat verloren op verschillende plekken langs de keten. Het maakt van de aardappel een van de meest verspilde gewassen. Waar in de aardappelketen gaat het precies mis? En hoe kunnen we de verspilling tegengaan?
15 jaar geleden is ontdekt dat de vermoedelijk kankerverwekkende stof acrylamide voorkomt in diverse voedingswaren, waaronder frieten. Hoe ver staat het wetenschappelijk onderzoek intussen, en hoe kunnen we in onze eigen keuken het risico beperken?
Labels op voedselverpakkingen attenderen vaak onnodig op allergenen, waardoor patiënten met voedselallergieën de producten links laten liggen. Betere opsporingstechnieken kunnen de labels nauwkeuriger maken.
Van klassieke veredeling en cisgenese tot hybridetechnieken. Landbouwers en wetenschappers werken samen om de lekkerste, mooiste en vooral meest ziektebestendige aardappel te vinden.
