Tracés
Artikels
Community
Zoeken
Ook je steentje bijdragen?
Word lid
word lid
De meeste quinoa wordt verbouwd in Bolivia en Peru. Hoe komt het pseudograan tot bij ons in de supermarkt? De weg van de quinoakorrel in vijf korte stappen.
We komen eiwitten te kort. En veel ook. Niet op ons bord – daar zit het wel snor – maar vooral in de veeteelt. Al die koeien, varkens, kippen en andere veedieren moeten hun dagelijkse portie eiwitten binnenkrijgen, maar op de Europese velden zijn niet veel eiwitgewassen meer te vinden. Dus voeren we massaal soja in. De EU wil de afhankelijkheid van ingevoerde eiwitten nu terugschroeven. Hoe? Ik zocht het uit.
De top 3 van de sectoren met de grootste ecologische voetafdruk? Transport, woningbouw en de voedingssector. Steeds meer kiezen consumenten er dan ook voor om vleesvervangers te eten of plantaardige melk te drinken, omdat het beter is voor het milieu. In die producten zit vaak soja, maar is die soja wel duurzaam? Of zijn ook vegetariërs en veganisten nog altijd mede schuldig aan de kap van het Amazonewoud?
Bij soja denken we al gauw aan melk- of vleesvervangers. Maar minstens 75 procent van de soja wordt helemaal niet geteeld om ons mensen te voeden. Die gaat naar het vee in de vleesindustrie. België importeert daarvoor jaarlijks zo’n 800.000 ton in 32.300 vrachtwagens, vooral uit Argentinië en Brazilië. De soja in onze vleesvervangers komt meestal uit Canada en Europa.
Een sjaal geverfd met zeewierpigment, een tapijt dat bestaat uit zeewiergaren en visnetten? Het textiel van de toekomst komt recht uit de zee. Tenminste, als het afhangt van Nienke Hoogvliet, een Nederlandse ontwerpster die onderzoek doet naar het potentieel van zeewier in kledij en decoratie. ‘Binnenkort zou iedereen kunnen rondlopen in zeewierkleren.’ Hoe? Dat legt Hoogvliet uit in de vijf vragen die ik haar voorleg.
Wereldwijd groeit het aantal zeewierplantages waar het bruinwier kelp wordt geteeld. Het kelp neemt het teveel aan CO2 in de oceanen op, zodat het een ideale plek wordt om schelpdieren te laten groeien. Deze 'zeebouwmethode' heeft zo grote voordelen voor het milieu én de economie.
We moeten serieus matigen met eiwitbronnen als vlees en zuivel, zoveel is duidelijk; de ecologische voetafdruk van veeteelt is alarmerend te noemen. Maar hoe voeden we het groeiend aantal monden dan wel? Heeft zeewier potentie om dierlijke eiwitten te vervangen? Lukt het om zeewier te kweken op zo'n grote schaal? En zitten we binnenkort dan massaal aan de slijmerige slierten? Stuk voor stuk vragen waarop ik het antwoord zocht. En vond.
