Tegenwoordig neemt de inkomensongelijkheid in veel delen van de wereld toe. Zelfs in landen die als welvarend worden beschouwd, heeft niet iedereen gelijke toegang tot voedsel. Hier zijn enkele factoren die het voor sociaaleconomisch achtergestelde gemeenschappen nog moeilijker maken om toegang te krijgen tot gezond voedsel.
Dieren kunnen alleen temperaturen verdragen binnen een bepaald bereik. De hoogste en laagste temperaturen van dit bereik worden de kritische thermische grenzen genoemd. Als deze grenzen worden overschreden, moet een dier zich aanpassen of migreren naar een koeler klimaat. En dat kan zo zijn gevolgen met zich meebrengen, schrijft doctorandus Hester Weaving (University of Bristol).
We gaan biologisch. Maar het is geen wondermiddel, zo stelt journaliste Silvia Lazzaris.
In landen als het VK, de VS en Canada maken ultrabewerkte voedingsmiddelen tegenwoordig 50% of meer uit van de geconsumeerde calorieën. Dit is zorgwekkend, aangezien deze voedingsmiddelen in verband zijn gebracht met een aantal verschillende gezondheidsaandoeningen, waaronder een groter risico op obesitas en verschillende chronische ziekten zoals hart- en vaatziekten en dementie.
We denken meestal dat eten eenvoudig is - een biologische reactie op hoe hongerig of vol we ons voelen. Maar eten en genieten is een zeer complex proces. Onze opvoeding, de invloed van anderen zoals familie en vrienden, onze emoties, de media, onze opleiding en onze gezondheidstoestand zijn allemaal van grote invloed op hoe, wat en wanneer we eten. Dan is er nog de manier waarop voedsel wordt gekookt en bereid, onze religieuze overtuigingen en waarden, en onze toegang tot voedsel. Professor psychologie Vivienne Lewis (University of Canberra) werkt rond eetstoornissen en licht toe hoe het brein over eten denkt.
Eetbare zeewieren en algen - of zeegroenten - zijn een groep waterplanten die in de oceaan voorkomen. Kelp, dulse, wakame en zeedruiven zijn allemaal soorten zeewier die worden gebruikt in gerechten op basis van zeewier. En ook wij westerlingen zouden ze meer moeten eten, zeggen onderzoekers Rochelle Embling en Laura Wilkinson van de University of Swansea.
Geen tijd om het volledige tracé te lezen? In dit artikel vind je de belangrijkste feiten over knoflook.
Toen onderzoekers van de Universiteit van Bergen Jessica Tengval en Jessica Fuller hun carrière begonnen op het raakvlak tussen wetenschap en beleid, was een van onze grootste uitdagingen het navigeren tussen de grijze lijnen tussen visserij en natuurbehoud. In de loop van hun opleiding en carrière kregen ze de indruk dat de verschillende agenda's van visserij- en natuurbeschermingsorganisaties nooit met elkaar in overeenstemming konden worden gebracht. Daarom vroegen zij zich af: 'hoe navigeren wij door de vaak tegenstrijdige boodschappen die van beide zijden kunnen komen? En hoe kunnen we de dichotomie ontmantelen die ons werd geleerd, namelijk dat visserijbeheer een industrie is die tegen natuurbehoud is - en omgekeerd?' In dit artikel doen ze een poging.