Deze website gebruikt cookies. Ik ga akkoord met de privacy policy
OK
Filter
Milieu Sociaal Gezondheid Dierenwelzijn toon alles

Hoe werkt dat, zo'n tracé?

In een tracé volg je al scrollend de weg die een product aflegt, van de teelt tot afval. In de menubalk bovenaan klik je op de verschillende stadia in het tracé om meteen te springen naar het stadium waarin je interesse hebt. 

Linksboven staan de vier categorieën Milieu, Sociaal, Gezondheid en Dierenwelzijn. Je kunt de informatie filteren op die categorieën.

Tijdens het scrollen kom je de knop 'Laad meer info over ...'. Druk daarop om alle informatie binnen een stadium te laden.

Tussen de informatieblokjes kom je ook artikels tegen waarin onze journalisten dieper ingaan op een opmerkelijk aspect binnen het tracé van het product. 

Onderaan deze pagina kun je reacties plaatsen over de informatie die je hebt gelezen. Ook op de Community-pagina vind je mogelijkheden om je mening, aanvulling, of compliment te geven.

Veel plezier met dit tracé!

sluiten

Tracé van Zalm

hoe werkt dit?
Milieu
Sociaal
Gezondheid
Dierenwelzijn
Milieu
Sociaal
Gezondheid
Dierenwelzijn

Tracé van Zalm

filter: Dierenwelzijn

Intro

Teelt

Dierenwelzijn

Dicht bij elkaar

Onderzoek toont aan dat het welzijn van de Atlantische zalmen daalt als ze dichter op elkaar leven dan 22 kg/m3, omdat ze niet genoeg bewegingsvrijheid hebben.

Dat zijn ongeveer vijf vissen per kubieke meter. Dierenwelzijnsorganisaties geloven dat de ideale dichtheid 10 kg/m3 is en ook in de biologische aquacultuur in Europa is de maximumdichtheid 10 kg/m3 voor zalm in zeekooien. Volgens een wetenschappelijke studie varieert de dichtheid in de praktijk van 9,7 tot 34 kg/m3. In Noorwegen is het wettelijke maximum 25 kg/m3 en de Schotse zalmkwekers leggen zichzelf een limiet op van 25 kg/m3. En deze maximum dichtheid wordt enkel bereikt in de laatste fase van de productie, als de zalmen volgroeid zijn. 

Dierenwelzijn

Mariene zoogdieren

Zalmkwekerijen doden soms roofdieren die proberen de zalm op te eten. In Schotland bijvoorbeeld, werden in 2015 zo’n 160 zeehonden gedood. In 2011 waren dat er nog 459. Het aantal roofdieren dat afgeschoten wordt, daalt. Toestellen die een storend geluid uitzenden, houden roofdieren weg met wisselend succes. Vooral eenvoudige maatregelen hebben een belangrijke impact: dode vissen verwijderen, de zalmen minder dicht op elkaar laten leven en de netten voldoende opspannen. Er bestaat ook een ‘blindering’ voor zeehonden, een fijnmazig net dat aan de bodem van de zeekooi gebruikt wordt en ervoor zorgt dat de zeehonden de zalm minder goed zien zwemmen.

Dierenwelzijn

Dove kweekzalm

Kweekzalmen zijn vaak doof, door een misvorming aan het binnenoor. Australische wetenschappers stelden vast dat vooral snelgroeiende zalmen misvormd waren en dat de oorzaak achter die snelle groei niet zozeer genetisch is, maar bepaald door de omgeving. In zalmkwekerijen zorgen factoren zoals de hoeveelheid licht, de temperatuur en het voedsel ervoor zorgen dat de vissen sneller groeien dan in het wild. Een zalmkweker die inzit met het welzijn van zijn vissen, kan er dus voor kiezen om zijn zalmen iets trager op te laten groeien. 

Verwerking

Zalmen worden bij een kwekerij in Alaska opgepomt naar de slachtlijn.
Dierenwelzijn

Verdoving en slacht

In de zalmkwekerijen worden de vissen voor het slachten in een wachtkooi gehouden voor één tot zes dagen. Uiteindelijk worden ze samengedreven en opgepompt naar de slachtlijn. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het transporteren stress veroorzaakt. De pomp verwondt de zalmen meestal niet, maar ze raken wel uitgeput door zich te verzetten tegen de stroming. Daarom wordt steeds vaker een methode gebruikt waarbij de vissen meteen aan boord van de boot worden verdoofd en geslacht, voordat ze naar de verwerkingsfabriek worden getransporteerd. Dit vermindert de stress voor de vissen.

Zalm kan verdoofd worden in een bad met CO2-rijk water, met een automatische slag op de kop, of met een elektrische schok. Vervolgens snijdt de slachter de kieuwbogen door en legt hij de vis in ijswater. Hoewel verdoving met CO2 vroeger vaak toegepast werd, wijst onderzoek uit dat de vissen veel stress ondervinden tijdens het proces. Daarom is het sinds 2010 verboden in Noorwegen (waar 85-90 procent van de gekweekte zalm die we eten vandaan komt). In Schotland wordt 78 procent van de gekweekte zalm volgens de standaarden van de RSPCA (Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals/Freedom Food) gekweekt, en daarbij is de slag op de kop de enige toegestane verdovingsmethode. Vandaag worden verreweg de meeste wilde zalmen die we eten dus gedood met een automatische slag op de kop. 

Vissen humaan doden op een boot is minder vanzelfsprekend. Over het algemeen sterft wildgevangen vis meestal aan verstikking of het levend verwijderen van de ingewanden. Voor een kleine visser is het makkelijker om humane methoden toe te passen, omdat hij met minder vis tegelijkertijd werkt. Bij zalm kan dat met een slag op de kop of een pin in de hersenen. Het kan ook automatisch, maar dat is eerder uitzonderlijk. Hoewel het zenuwstelsel van een vis voldoende ontwikkeld is om pijn te voelen, zijn regulaties omtrent het humaan slachten van vissen bijna onbestaande.

Dierenwelzijn

Automatisch verdoven met slag op het hoofd en het doden van wilde zalm.

Transport

Consumptie

Afval

Comments

Wij kijken uit naar jouw mening!